Ετικέττα : fernando-pessoa

Fernando Pessoa – Quote-mania #33

Όλα με κουράζουν,

ακόμα κι αυτά που δεν με κουράζουν.

Η χαρά μου

είναι τόσο οδυνηρή όσο και η οδύνη μου.

Έπεα Πτερόεντα VII

Αν με ρωτούσατε
αν είμαι ευτυχισμένος,

θα σάς απαντούσα
(κατ’ εξαίρεση) ναι.


Pessoa Revisited.

Fernando Pessoa – Quote-mania #17

Penso às vezes
que nunca sairei
da Rua dos Douradores.
E isto escrito, então,
parece-me a eternidade.


*…ainda “aqui”… fitando – como um poço –
um céu que nunca iremos tocar…

Fernando Pessoa – Quote-mania #16

Dentro da capoeira

de onde irá a matar,

o galo canta hinos à liberdade

porque lhe deram dois poleiros.

Mariza – Cavaleiro Monge

Pessoa, Pessoa, Pessoa
fado, fado, fado
Mariza, Mariza, Mariza


*Όπως επαναληφθεί τρις πριν από κάθε γεύμα…

 

Fernando Pessoa – Quote-mania #9

Ζητώ συγγνώμη που δεν απαντώ

Αλλά λάθος δικό μου δεν ειναι

που δεν αντιστοιχώ

σ’ αυτόν που σε μένα αγαπάτε


*Αχ βρε Φερνάντο, Αχ βρε Φερνάντο…

Συνομιλία μ’ έναν… Βαρόνο

Μια σύντομη – όσο μου επιτρέπεται – αναφορά στην ελαφρώς παραγνωρισμένη “Αγωγή του Στωϊκού” (το – σε αντιδιαστολή με το “Βιβλίο της Ανησυχίας” – αποκαλούμενο και ως “Βιβλίο της Αυτοκτονίας”) που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1999, έπειτα από προσπάθειες συλλογής των διασκορπισμένων χειρογράφων, και αποτελεί δείγμα αυτής της ουσίας που διέπει όλη τη μεγαλοφυία του έργου του Πεσσόα (ακόμα αναρωτιέμαι γιατι χαρακτηρίζεται ως “ποιητής” – και το “συγγραφέας” θα ήταν βέβαια εξίσου παραπλανητικό) : βαθιά ημερολογιακή ειλικρίνεια, σιωπηλή καταγραφή της καθημερινότητας και εξαντλητική αυτο-ψυχανάλυση, μέσα από τα μάτια μιας οξύτατης κι αυτο-καταστρεφόμενης διάνοιας.

Fernando Pessoa – Quote-mania #5

Δεν μπορώ να είμαι τίποτα,
ούτε τα πάντα :
είμαι το γεφύρι που ενώνει
αυτό που δεν έχω
και
αυτό που δεν θέλω.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο…

Fernando Pessoa – Quote-mania #3

Tudo em mim é de um príncipe de cromo colado no álbum velho de uma criancinha que morreu sempre há muito tempo.

Amar-me é ter pena de mim. Um dia, lá para o fim do futuro, alguém escreverá sobre mim um poema, e talvez só então eu comece a reinar no meu Reino.


Όλα σε μένα θυμίζουν τη χαλκομανία ενός πρίγκηπα κολλημένη στο παλιό άλμπουμ ενός παιδιού πεθαμένου παντοτινά πριν από πολύ καιρό.

Με αγαπάω είναι με λυπάμαι. Μια μέρα, στο τέλος του μέλλοντος, κάποιος θα γράψει για μένα ένα ποίημα κι ίσως μόνο τότε θ’ αρχίσω να βασιλεύω στο βασίλειό μου.

Bernardo Soares (βλ. Fernando Pessoa)

Από το Βιβλίο της Ανησυχίας (Κεφάλαιο 22)

Fernando Pessoa – Quote-mania #2

Não tenho ambições

nem desejos.

Ser poeta

não é uma ambição minha.

É a minha maneira de estar sózinho.