Ετικέττα : %ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%81%ce%b2%ce%b1%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7

Ελευθερία Αρβανιτάκη – Για των ματιών σου το χρώμα

Πλιάτσικας & Αρβανιτάκη – Έχω ξεχάσει το όνομά μου

Ελευθερία Αρβανιτάκη – Η ακτή

Ελευθερία Αρβανιτάκη – Το παράπονο

Γενικώς, αντιπαθώ τον τρόπο γραφής του Ελύτη (του οποίου και οι στίχοι, ε?) αλλά – αν ποτέ προσπαθούσα να βρω το “καλύτερο” ελληνικό τραγούδι που γράφτηκε ποτέ – το συγκεκριμμένο θα έθετε σοβαρή υποψηφιότητα…

Κάποτε ίσως με εξέφραζε περισσότερο, αλλή μήπως… “παντα (δεν) θα ναι αργά” εξάλλου?


Ελευθερία Αρβανιτάκη – Το μηδέν

Αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση για το 2010. Αυτό είναι το πρώτο post (όπως το λέμε οι – και καλά – μυημένοι στα του blogging) που σε κάποιο πεδίο post_date μιας βάσης δεδομένων θα φιλοξενήσει για πρώτη φορά τον αριθμό 2010. Και γι’ αυτήν ακριβώς την – καθαρά ανθρώπινης επινόησης – συγκυρία, σκεφτόμουν πως θα ταν καλό να γράψω δύο λόγια…

Αλλά δεν θα γράψω τίποτα. Όχι άλλα βαρύγδουπα. Κουράστηκα.


Καλή μας χρονιά!

(κι αυτή τη φορά, ΘΑ ΠΙΑΣΕΙ.)



Ελευθερία Αρβανιτάκη – Μένω Εκτός

Αλκίνοος Ιωαννίδης – Αδιέξοδο

Ένα κορυφαίο κομμάτι απλά.

Κι ένα κρυφά αισιόδοξο μήνυμα – θέλει κάποια προσπάθεια βέβαια να το διακρίνει κανείς…

 

 

Ελευθερία Αρβανιτάκη – Το τέλος μας δες