Μ’ αρέσει η αλληλεγγύη των οδηγών στην εθνική απέναντι στα μπλόκα, που καταλήγει σ’ ένα κομβόι αυτοκινήτων να περνάει μπροστά από την αστυνομία σημειωτόν… (είναι, για την ακρίβεια, από τα ελάχιστα εκείνα μικρά πράγματα που συμπαθώ σε αυτή τη χώρα…)

ΔΕΝ μ’ αρέσει το ότι ένα (ok… 2-σε-1) ηλίθιο δίπλωμα κάνει να έρθει 1 μήνα plus – από την Αγγλία με τα πόδια να ερχόταν, θα είχε φτάσει… (κι όχι τίποτα άλλο, αλλά αισθάνεσαι και σαν τον Πάσσαρη άμα πάρεις το τουτού βόλτα – για κανά-δυό χιλιομετράκια, μη φαντάζεστε… :-p)

The route

The route

Παραδόξως (όπως λέει κι ο δημοσιεύσας) όχι από τα πιό γνωστά τους κομμάτια – εντούτοις απλά υπέροχο… (Μαγική μελωδία, όμορφοι στίχοι και το ιδιάζον… ιαπωνίζον/πολύγλωσσο φινάλε…)

Με έκπληξη ανακάλυψα ποια φωνή κρυβόταν από πίσω… αλλά… τι να λέμε : μού έχει κολλήσει 3-4 μέρες τώρα και μια δημοσίευση νομίζω την δικαιούται.

Με αφορμή το γνωστό βίντεο με τους Γάλλους να χορεύουν… συρτάκι…