Το ότι περιμένω review 5 εφαρμογών εδώ και άααααπειρες μέρες είναι το ένα γεγονός. Τότε ότι άρχισα να πιστεύω ότι (όπως διάβαζα και στο blog ενός Αμερικάνου) το “Waiting for review” και το “In review” δεν έχουν καμία διαφορά, είναι ένα ακόμα γεγονός : απλά σημαίνει ότι ΚΑΑΑΑΑΑΠΟΙΑ στιγμή θα γίνει το… review.

Αλλά αυτά μέχρι χθές. Γιατί σήμερα, στο e-mail με περίμενε πρωί-πρωί μια εκπληξούλα : Η “Rejected” είχε γίνει “In review” (λέτε να πιάσει το appeal?) και από τις υπόλοιπες, όλες (πλην μίας) πέρασαν σε διάστημα μερικών ωρών στο “In review” κι έπειτα στο “Rejected”, για λόγους που δεν περιλάμβαναν μόνο ότι… δεν τούς αρέσει το όνομα που διάλεξα για την εφαρμογή ΜΟΥ. Κύριε των Δυνάμεων!

Anyway, συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια… Εξ’ αρχής είχε φανεί πως είναι ψυχοβγάλτες, όπως εξ’ αρχής είχε φανεί ότι όλο αυτό αξίζει τον κόπο 100%. Πεισματάρηδες εκείνοι? Ο greek coder να δείτε! Το μόνο σίγουρο είναι πως όποιος είχε βάρδια σήμερα το βράδυ (ώρα Ελλάδας) στο review team, είχε πολλά νεύρα…. Νεύρρρρρρααααα!!! lol :-p

Εν αρχή ην οι command-line compilers/interpreters, κλπ : έγραφες τον κώδικα σου, πέρναγες το αρχείο σαν παράμετρο και φύγαμε. Μετά ήρθαν τα IDEs. Και πάλι, τον κώδικά σου τον έγραφες, βέβαια το πώς ακριβώς γινόταν το compilation άρχισε να μην σε απασχολεί καθώς αυτό γινόταν “μαγικά” στο background. Και τέλος ήρθαν τα GUIs : τι κι αν παλιά μόνο και μόνο για να κάνεις κάτι που μοιάζει με παράθυρο έπρεπε να παιδευτείς 100 ώρες, να γράψεις 1000 γραμμές κώδικα, να παίξεις με την μνήμη οθόνης, κλπ – τώρα? πετάς, έτσι απλά, ένα αντικείμενο… παραθύρου, κι όλα καλά. Τώρα, τι γίνεται “από πισώ”, ούτε σε απασχολεί. (εκτός κι αν είσαι εκ φύσεως μαζοχιστικά περίεργος, όπως ο γράφων…)

Οφείλω να ομολογήσω πως για κάποιον που έγραψε τις πρώτες του γραμμές κώδικα εν έτει 1994 (χριστέ μου, κι όμως είναι 17 χρόνια πριν!), σε μια κατάμαυρη οθόνη DOS, αυτές οι μεταβάσεις δεν ήταν διόλου εύκολες : όταν πράγματα τα οποία παιδευόσουν ώρες για να καταφέρεις, κι όταν τελικά τα κατάφερνες αισθανόσουν εκείνη την ικανοποίηση ενός μικρού παιδιού, τώρα γίνονται σε κλάσματα δευτερολέπτου, σχεδόν χωρίς τη δική σου παρέμβαση, αυτό τουλάχιστον σε αφήνει με μια αίσθηση απογοήτευσης. Αλλά έπειτα, προσαρμόζεσαι : ούτως ή άλλως, ο σκοπός μάλλον είναι ο προγραμματιστής να ασχολείται με την ΟΥΣΙΑ – με το πρόγραμμα του και αυτό που θέλει να πετύχει – κι όχι μ’ ένα παλιο…παράθυρο. Σωστά? Σωστά… Οπότε συμβιβάζεσαι…

Με 4 εφαρμογές “for sale”, 3 “waiting for review” και άλλη 1 “rejected” (“my appeal is being evaluated”) – οι 4 τελευταίες εκ των οποίων εκρεμμούν συνολικά εδώ και ούτε-εγώ-θυμάμαι-πόσες-μέρες, είχα αρχίσει να απελπίζομαι ή τουλάχιστον να θεωρώ πως η ανακοίνωση αποχώρησης του Jobs, έφερε το Review Department της Apple στα πρόθυρα της διάλυσης.

Ως προς τα από-πάνω, δεν άλλαξε κάτι. Εντούτοις, η επίσκεψη μου σήμερα στο iTunesConnect μού έκρυβε μια έκπληξη. Πρώτη προγραμματισμένη πληρωμή από την Apple : Σήμερα. Πληρωμή? Σήμερα. Κι όμως, κι όμως… (Έχω προσπαθήσει να… τσιμπηθώ μπόλικες φορές σχετικά με το φαινόμενο App Store, αλλά τελικά φαίνεται πως είναι αλήθεια)

Συνοπτικά λοιπόν κάποιες συμβουλές προς… ναυτιλομένους :

• Αν είστε προγραμματιστής Objective-C/Cocoa και δεν έχετε δημοσιεύσει ακόμη εφαρμογή στο App Store, κάντε το αμέσως
• Αν δεν είστε προγραμματιστής Objective-C/Cocoa, αρχίστε την μελέτη από τώρα.
• Aν δεν έχετε Mac (που ούτως-ή-άλλως, είναι προαπαιτούμενο για την την αναπτυξη Mac OS/iOS εφαρμογών), αγοράστε τώρα. (ακόμα κι αν αποτύχετε σαν developer, αν μη τι άλλο θα σας μείνει ένας εξαιρετικός υπολογιστής)
• Αν δεν είστε καν προγραμματιστής, μην πτοείστε – ποτέ δεν είναι αργά. Ξεκινήστε τώρα! lol

Ένα ενδιαφερόν και καλoφτιαγμένο βιντεάκι…

Ένα πολύ ενδιαφέρον αρθράκι του Peter Norvig για την ουσία της τέχνης του προγραμματισμού και μια… insightful κριτική σε όλα εκείνα τα βιβλία που (αυτό)διαφημίζονται για την εκμάθηση προγραμματισμού σε φερέλπιδες αρχαρίους σ’ ένα διάστημα μερικών μόνο ήμερων ή ακόμα και ωρών. Programming… for dummies? ΔΕΝ νομίζω!


Διαβάστε το εδώ