Ένα από τα μπόλικα προς-δημοσίευση κομμάτια από τις μπόλικες playlists που εδώ και μέρες κάνουν… θραύση – όχι στη Φωλιά αλλά στο Σπίτι του… Χαμαιλέοντα.

Jazz, please!

Ένα όμορφο κομμάτι που κατάφερα να ταυτοποιήσω προ μερικών ημερών…

> Προς τους απανταχού Spammers :

…. — .– … .. — .–. .-.. . – …. . . … … . -. – .. .- .-.. .. -. –. .-. . -.. .. . -. – … — ..-. …. .- .–. .–. .. -. . … … .-.-.- .-.-.- .-.-.-

Απόσπασμα από το Arizona Dream, τα 4-5 πρώτα λεπτά του οποίου αποτελούν, κατ’ εμέ, μια από τις πιο πετυχημένες εκδοχές μιας εξωφρενικής σουρεάλ κωμικο-τραγωδίας, και ένα δείγμα του τί μπορούσε να κάνει ο Kusturica πριν ψωνιστεί τελείως… Μουσική επένδυση? Τι καλύτερο από το πασίγνωστο swing του Reinhardt!


Παρακολουθείστε προσεκτικά και απολαυστέ!

Μα, τι κομμάτι!

1924. O George Gershwin – κατ’ άλλους “κλασσικός”, κατ’ εμέ θεμελιωτής της jazz – 14 χρόνια πριν από τον πρόωρο θάνατο του από πολύμορφο γλοιοβλάστωμα, συνθέτει την πανέμορφη “Γαλάζια Ραψωδία” (Rhapsody in Blue) – με ρυθμό και μελωδία σαφέστατα πάνω στις “γαλάζιες” κλιμακες (της jazz).

2000. Στα χνάρια της περίφημης “Fantasia” του 1940 (το φιλμ κινουμένων σχεδίων που προσπαθούσε να εμφυσήσει στα μικρά παιδιά την αγάπη για την κλασσική μουσική – και τρανή απόδειξη της μεγαλοφυίας του Walt Disney), τα στούντιο του Disney παρουσιάζουν το άτυπο sequel “Fantasia 2000″.

Το βίντεο που ακολουθεί, απόσπασμα της τελευταίας ταινίας και επενδυμένο με το κομμάτι του Gershwin, αποτελεί ίσως τον πιο αριστοτεχνικό συνδυασμό κινουμένων σχεδίων και κλασσικής(?) μουσικής και απόδειξη του ότι ενίοτε ένα καλό plot δεν χρειάζεται… λόγια.

Παρακολουθήστε και ακούστε προ-σε-κτι-κά! Α must-see.

Viver é ser outro. Nem sentir é possível se hoje se sente como ontem se
sentiu: sentir hoje o mesmo que ontem não é sentir – é lembrar hoje o
que se sentiu ontem, ser hoje o cadáver vivo do que ontem foi a vida
perdida.

Fernando Pessoa

{ Α… είναι και η μουσική – ξέχασα : ένα πολύ δροσερό κομματάκι του Αυστριακού Klaus Waldeck, που παλεύει να αντιπαρατεθεί στο mood της… εσταυρωμένης Francesca Woodman (βλ. αριστερά :-p) }

Τέλειο το προγραμματίζειν – δε λέω. Αλλά άνευ μουσικούλας, τίποτα δεν κυλάει όπως πρέπει.

Έτσι λοιπόν, κάπου ανάμεσα σε σωρούς γραμμών PHP κώδικα (η παρουσίαση της νέας εντός αμνιακού σάκου δουλειάς έπεται τις προσεχείς μέρες), ο Μελωδία (yes, yes – ήμεθα σταθεροί 24/7 ακροατές…) έριξε το χαλί της νέας μουσικής μου ανακάλυψης.

Πραγματικά, WONDERFUL – από κάθε άποψη.

Καλή ακρόαση. (Εγώ επιστρέφω στους…. κώδικες μου. :p)