Μίλτος Σαχτούρης – Η αγρύπνια


Ὅλοι κοιμοῦνται
κι ἐγὼ ξαγρυπνῶ
περνῶ σὲ χρυσὴ κλωστὴ
ἀσημένια φεγγάρια
καὶ περιμένω νὰ ξημερώσει
γιὰ νὰ γεννηθεῖ
ἕνας νέος ἄνθρωπος
μέσ᾿ στὴν καρδιά μου
τὴν παγωμένη
ἀπὸ ἄγρια φαντάσματα
καὶ τόση μαύρη πίκρα.


Σού άρεσε? Πρότεινέ το σ' έναν φίλο!

Συναφή Άρθρα

Κάνε ένα σχόλιο τώρα (όσο προλαβαίνεις...)



THOUGHT of the DAY

Always mind the pot odds, before betting.

18/01/2012