Νίκος Εγγονόπουλος – Σονέτο μάλλον απαισιόδοξο


Το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου
να διέκρινε άραγε των ροδόδενδρων την αρμονία;
Όχι-όχι-μιαν απέραντη ηθικολογία
δεν θα βοηθήση να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο

Νά ελπίζης-να ελπίζης πάντα-πώς ανάμεσα εις τους
ανθρώπους.
-που τους ρημάζει η τρομερή «ευκολία»-
θα συναντήσης απαλές ψυχές με τρόπους

που τους διέπει καλωσύνη-πόθος ευγένειας-ηρεμία.

Ίσως όχι πολλές-ίσως νασ’ άτυχος : καμμία-
τότες εσύ προσπάθησε να γενής καλλίτερος
είς τρόπον ώστε να έρθη κάποια σχετική ισορροπία

Άσε τους γύρωθέ σου να βουρλίζωνται πως κάνουν κάτι
συ σκέψου-τώρα πια-με τι γλυκειά γαλήνη
προσμένεις ναρθ’ η ώρα να ξαπλώσης στο παρήγορο του
θάνατου κρεββάτι.


* Ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα από έναν από τους αγαπημένους μου… ζωγράφους(!) – το οποίο εδώ και καιρό διέφυγε της προσοχής μου και δεν το είχα μεταφέρει στη νέα έκδοση της Φωλιάς…

Σού άρεσε? Πρότεινέ το σ' έναν φίλο!

Συναφή Άρθρα

Κάνε ένα σχόλιο τώρα (όσο προλαβαίνεις...)



THOUGHT of the DAY

Always mind the pot odds, before betting.

18/01/2012