Η γάτα, ο πόντιος και η μαμά
Όταν ο Dr.Kameleon έγραφε, η μέρα ήτο 30/4/2008 και η ώρα 14:35
Ένας Πόντιος αναλαμβάνει να προσέχει την γάτα ενός φίλου του που πάει εξωτερικό. Παίρνει τηλέφωνο μετά από δυό μήνες ο Πόντιος και λέει στον φίλο του:
- Η γάτα σου σκοτώθηκε!
- Σιγά ρε αδέρφι! Πως έγινε αυτό; Πως το έπαθε η γατούλα μου; Πως μου το λες έτσι;
- Έπεσε από την στέγη. Πως ήθελες να σου το πω;
- Αχ, την καημένη! Έπρεπε να μου το φέρεις σιγά σιγά, π.χ. να μου πεις “να ρε ‘σύ, η γάτα σου έχει ανέβει στα κεραμίδια”, θα έκανες πως δεν με ακούς, θα έκλεινες. Θα με ξανάπαιρνες τηλέφωνο, “να ρε ‘σύ, προσπαθούμε τώρα να την κατεβάσουμε την γάτα, έχει έρθει η πυροσβεστική”. Αφού μου ξαναέκλεινες το τηλέφωνο για να προετοιμαστώ εγώ, θα με έπαιρνες και θα μου έλεγες ότι η γάτα μου τελικά δεν τα κατάφερε και θα το έπαιρνα πολύ καλύτερα.
- Οκ, ρε φίλε, δεν τό ‘ξερα, άλλες φορές έτσι θα κάνω!
Περνάει λίγος καιρός και παίρνει ο Πόντιος τηλέφωνο τον φίλο του:
- Να ρε ‘σύ, η μάνα σου έχει ανέβει στα κεραμίδια…
Κάνε ένα σχόλιο τώρα (όσο προλαβαίνεις...)