Έπεα Πτερόεντα – XX

Αχ κουνελάκι, κουνελάκι…

Σερφάρω και η περιπλάνησή μου με βγάζει για μια ακόμη φορά στο Facebook. Από τους λίγους διαδικτυακούς ‘φίλους’ μου (το 95% των οποίων αντιστοιχούν σε πραγματικά πρόσωπα, και όχι bits), συγχρονίζομαι με τα νέα : ποιός δημοσίευσε τι, σε ποιόν αρέσει τι, ποιος μού έστειλε και τι, ποιο καινούριο group κάνει ξαφνικά θραύση και δέχεται μαζικά χιλιάδες like υποστηρικτών, κλπ. Αλλά σήμερα – κι ίσως για πρώτη φορά – κατάλαβα το βάθος του προβλήματος των περιβόητων social media, ή του microblogging, ή του blogging, ή όλων μαζί ανεξαιρέτως. Το να έχουμε 100,000 αργόσχολους που μ***κίζονται στην καρέκλα του γραφείου τους δεν αποτελεί πρόβλημα. Αυτό γινόταν και παλιά – απλά τώρα οι 100,000 αργόσχολοι μπορούν να μ***κίζονται και ταυτόχρονα να μοιράζονται το γεγονός με το μισό πλανήτη. Αλλά, να σάς πω, σκασίλα μου κιόλας. Από την άλλη, έχουμε άλλους 100,000 αργόσχολους ‘φιλάνθρωπους’ που κάνουν ένα κλικ και ως-εκ-θαύματος νομίζουν ότι συνεισέφεραν με κάποιον τρόπο για τη συγκέντρωση χρημάτων για τους… σεισμοπαθείς της Αϊτής. Και έτσι, με εκατοντάδες χιλιάδες άλλους αργόσχολους επαναστάτες του καναπέ, μπορώ να συνεχίσω εις το διηνεκές… και να εξακολουθεί να με αφήνει το όλο γεγονός παγερά αδιάφορο…

Αλλά αυτό μέχρι σήμερα, που έπεσε στην αντίληψή μου ένα facebook-ικό group-άκι με τον εύγλωττο τίτλο “κλειστε φυλακη την ************** για κακοποιηση στο ζωακι” (ξέρω, δεν αποκαλύπτω δα και κανένα μυστικό – το ίντερνετ βουίζει ούτως ή άλλως). Αυτόματα, σκέφτηκα ότι το πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν ο τίτλος – και δη με ονοματεπώνυμο – ήταν κάτι γνωστό, λ.χ. από τις ειδήσεις. Παραδόξως, η επίσκεψή στο εν λόγω group με διαφώτισε τάχιστα και το αποτέλεσμα της αναζήτησης δεν ήτο διόλου θετικό : ένα χαμός από αφηνιασμένους ζωοφιλό-αργόσχολους, κρυβόμενους πίσω από την ιντερνετική περσόνα τους, να βρίζουν χυδαία, να εκτοξεύουν απειλές και μάλιστα να ‘οργανώνουν’ την αποκάλυψη(το τι διάβασα περί αστυνομίων και μηνύσεων δεν περιγράφεται) της εν λόγω επίσης-αργόσχολης η οποία με τη σειρά της είχε τη φαεινή ιδέα να δημοσιεύσει βίντεο στο youTube με την ίδια να… εκτοξεύει ένα κουνελάκι στον αέρα κι έπειτα στο πάτωμα (εξ’ ου και ο κακός χαμός). Και κάπου εδώ, διαπιστώνω ότι… “Houston, we’ve got a problem”…

Δεν με απασχολεί κάν ποιός έχει και αν έχει δίκιο στην συγκεκριμμένη περίπτωση. Κάθε άνθρωπος έχει τις απόψεις του (καλώς ή κακώς). Αλλά το να γίνονται ηλίθια ιντερνετικά λαϊκά δικαστήρια, δια πάσαν αφορμή που μπορεί να μην ευσταθεί ούτε στο ελάχιστο, και να διαπομπεύονται άτομα, στις σύγχρονες αρένες, παραβιάζοντας κάθε έννοια απορρήτου προσωπικών δεδομένων είναι κάτι – τουλάχιστον – γελοίο, κακόγουστο και κατάπτυστο. Κι αυτή η νέα e-Κοινωνία του καναπέ, διακατεχόμενη από μια σαρωτική ψυχολογία μάζας κι ένα μολυσματικό Viral Hate – δεν σάς το κρύβω – με τρομάζει…