Ελευθερία Αρβανιτάκη – Το μηδέν


Αυτή είναι η πρώτη δημοσίευση για το 2010. Αυτό είναι το πρώτο post (όπως το λέμε οι – και καλά – μυημένοι στα του blogging) που σε κάποιο πεδίο post_date μιας βάσης δεδομένων θα φιλοξενήσει για πρώτη φορά τον αριθμό 2010. Και γι’ αυτήν ακριβώς την – καθαρά ανθρώπινης επινόησης – συγκυρία, σκεφτόμουν πως θα ταν καλό να γράψω δύο λόγια…

Αλλά δεν θα γράψω τίποτα. Όχι άλλα βαρύγδουπα. Κουράστηκα.


Καλή μας χρονιά!

(κι αυτή τη φορά, ΘΑ ΠΙΑΣΕΙ.)





Το μηδέν θα κάνω κύκλο
Κι εκεί μέσα θα χορεύω
Κι ας μην ξέρω που πηγαίνω
Κι ας μην ξέρω τι γυρεύω.

Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πάει να πει πως ξαναρχίζω,
Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πίσω δεν ξαναγυρίζω…

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι
Με ταχύτητες μεγάλες
Μοναχά η γη αλλάζει.
Έτσι μόνο η γη αλλάζει
Με ταχύτητες μεγάλες
Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι.

Στάχτη γίνανε τα πάντα
Κάηκε το παρελθόν μου
Όλη μου η περιουσία
Στην καρδιά και στο μυαλό μου.

Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πάει να πει πως ξαναρχίζω,
Τη ζωή μου μηδενίζω,
Πίσω δεν ξαναγυρίζω…

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι
Με ταχύτητες μεγάλες
Μοναχά η γη αλλάζει.
Έτσι μόνο η γη αλλάζει
Με ταχύτητες μεγάλες
Βάλαμε φωτιά στα φρένα
Και μας έμεινε το γκάζι.

Ετικέττες

Σού άρεσε? Πρότεινέ το σ' έναν φίλο!

Συναφή Άρθρα

1 Trackback(s)

  1. Sep 8, 2011: from Συν+Πλην – IV | Η φωλιά του Χαμαιλέοντα

Κάνε ένα σχόλιο τώρα (όσο προλαβαίνεις...)