profile for Dr.Kameleon at Stack Overflow, Q&A for professional and enthusiast programmers

THOUGHT of the DAY

Never bid low; it guarantees nothing!

25/07/2013


STATUS QUO @ 22/08/2014 - 8:22am

Το πεπόνι και το μαχαίρι: Swift αποφάσισε η Apple. Swift it is. Υποστήριξη μέχρι 10.9 και τις προηγούμενες ξέχνα τις? Κόψτε το κεφάλι σας! - @drkameleon

Led Zeppelin – Black dog

Tι κομματάρα είναι αυτή(!)… που δεν ήξερα…

Χρηστάκης – Έμαθα πως είσαι μάγκας

Έτσι για να σάς ξαφνιάσω μ’ ένα all-time αγαπημένο. Καλημέρα!

David Gilmour sings “Je crois entendre encore”

Ναι, από το “Les pêcheurs de perles”. Ναι, του Georges Bizet.


* Courtesy of Mr.Bogdanos

Χωρίς Λόγια – LXXII


Περί επιλεκτικού σοσιαλισμού και άλλων παραδόξων

Αποποίηση ευθύνης: Το παρακάτω αποτελεί ένα καθαρά υποθετικό σενάριο, βασισμένο σε φανταστικά πρόσωπα και γεγονότα, και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.

Έχουμε έναν επαγγελματία προγραμματιστή. Ο εν λόγω υποθετικός επαγγελματίας, για τα προς το ζην, κατασκευάζει εφαρμογές τις οποίες και πουλάει, στα διάφορα App Stores των διαφόρων μεσαζόντων (βλ. Apple, Google, Microsoft, κλπ), είτε με απευθείας συνεργασίες με πελάτες (βλ. – “Θέλω 5 κιλά κόκκινες πατάτες που να μυρίζουν σαν ροδάκινα και να έχουν γεύση μπανάνας”. – “Θέλω 200 dollars και θα τις έχεις σε 1 βδομάδα”).

Ας υπεισέλθουμε όμως λίγο στα ενδότερα του όλου εγχειρήματος…

Ο εν λόγω επαγγελματίας, πέραν των πολύαριθμων ωρών που καλώς-ή-κακώς “σπαταλά” στα πλαίσια της εργασίας του, έχει και λειτουργικά κόστη, αμελητέα ίσως αλλά υπαρκτά :

  • Για να έχει πρόσβαση στην αγορά, απαιτείται πρόσβαση στο Ιnternet. Όπερ σημαίνει ~74 ευρώ το δίμηνο για κόστη τηλεφωνίας = ~444 ευρώ το χρόνο.
  • Για να έχει πρόσβαση (και μόνο) στους μεσάζοντες (βλ. Apple App Store), απαιτείται συνδρομή ~99 δολλάρια το χρόνο = ~74 ευρώ το χρόνο
  • Για να έχει μια διαδικτυακή παρουσία (πράγμα σχεδόν προφανές δεδομένης της φύσης του επαγγέλματος), απαιτείται χώρος σε κάποιον server (59.7 δολλαρια το 6-μηνο) + 2-3 domain names, τα οποία συντηρεί κατά μ.ο. (10 δολλάρια το χρόνο) = ~112 ευρώ το χρόνο
  • Για να έχει την οποιαδήποτε πρόσβαση στο όλο σύστημα, απαίτειται κάποια μηχανήματα να λειτουργούν για κάποιες πολλές ώρες καθημερινά. Και αυτά επίσης χρειάζονται ρεύμα, ήτοι : 0.2kW (μιλάμε, για ΤΗΝ οικονομία) * 10ώρες/ημέρα * 365μέρες/χρόνο * ~0.09ευρώ/kWh = ~65.7 ευρώ το χρόνο. (μη βάλω και τα πάγια)
  • Σύνολο: 695.7 ευρώ το χρόνο, τα λειτουργικά κόστη.

Ο εν λόγω όμως επαγγελματίας έχει να αντιμετωπίσει και άλλα δεινά:

  • Οι μεσάζοντες του βουτάνε στεγνά ένα 30% από όσες πωλήσεις πραγματοποιεί.
  • Η παγκόσμια αγορά (σε επίπεδο “απευθείας” συνεργασίων) μαστίζεται από κάτι εκατοντάδες εκατομμύρια Ινδούς/Πακιστανούς/Μπαγκλαντεσιανούς και λοιπούς, οι οποίοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν την ίδια εργασία για ψίχουλα, σπρώχνοντας ένα “δυτικό” επαγγελματία εκτός ανταγωνισμού
  • Μια εφαρμογή για την οποία έχει δουλέψει ώρες/μέρες/μήνες μπορεί κάλλιστα να “πατώσει” κι εκείνος να μείνει με την… εφαρμογή στο χέρι.

Όλα αυτά όμως, θα μού πείτε ότι είναι στην φύση του επαγγέλματος. Ελεύθερη αγορά δεν θες? Ορίστε. Δικό σου το όφελος, δικό σου και το ρίσκο. Απλά πράγματα.

Μια ωραία πρωία όμως του τη βαράει… ναι, του εν λόγω υποθετικού επαγγελματία που προανέφερα. Θες ο Bakunin που είχε διαβάσει μικρός, θες οι σοφιστείες του Lafargue για το εγγενές του δικαίωμα στην… τεμπελιά? Κάτι πρέπει να γίνει εδώ. Οπότε, αποφασίζει να δράσει.

  • Πού ακούστηκε να πληρώνει σχεδόν 700 ευρώ επαγγελματικές δαπάνες ετησίως? Με τίποτα! Αυτά, ή έστω ένα σεβαστό ποσοστό αυτών, από τούδε και στο εξής θα επιδοτούνται. Κρατικά. Βρέξει-χιονίσει.
  • Έφτιαξε μια εφαρμογή και δεν πήγε καλά? Πολύ ωραία. Θα επιδοτείται πάλι. Κρατικά.
  • Αποφάσισε η Google να θέσει… “εμπάργκο” στους Έλληνες developers, και αυτοί δεν μπορούν να πουλήσουν τις εφαρμογές στους στο Play Store? (<– Πραγματικό γεγόνος). Θα αποζημιωθούν. Κρατικά. Και όχι μαλακίες: Στην τιμή που κανονικά ΘΑ είχαν πουληθεί ΑΝ μπορούσε ο εν λόγω developer να πουλάει ελεύθερα στο Play Store. Εν ολιγοις, κρατικά = θα τούς πληρώσω εγώ (εσύ, κλπ), με το ζόρι, για μια εφαρμογή που στην τελική δεν θα πάρω κιόλας. Sounds fair.
  • Έβρεξε-χιόνισε-έριξε χαλάζι κι έπεσε στη μαύρη κατάθλιψη (τυχαίο συμβάν)? Πώς θα δουλέψει αυτός ο άνθρωπος, μού λέτε? Με τι διάθεση? Θα πάρει μια επιδότηση! Προτεινόμενη τιμή: 0.001ευρω/σταγόνα βροχής.
  • Επίσης, πού ακούστηκε να δηλώνει τα εισοδήματά του? Δεν έχουν ακούσει για τις δυσβάσταχτες συνθήκες της ζωής ενός developer? Από αύριο, θα ζητήσει κι ένα επίδομα. Άμεσα να ενταχθεί στα βαρέα-και-ανθυγιεινά. Και όλα μαύρα. Κατάμαυρα.
  • Τέλος, πού ακούστηκε όποιος γουστάρει να μπορεί να γίνει προγραμματιστής και να φάει από την ΔΙΚΗ του (δική του- δική του- δική του) “πίτα”? Από εδώ και στο εξής θα απαιτείται άδεια. Για την χορήγηση, θα μεριμνά ειδική ένωση σοφών, η οποία θα λαμβάνει υπ’ όψιν τον πρότερο έντιμο βίο του και/ή πόσους συγγενείς του επαγγελματίες του χώρου έχει. Προαιρετικά, θα λαμβάνονται υπ’ όψιν και οι πολιτικές του πεποιθήσεις.

Αυτά σκεφτόταν ο εν λόγω ταλαίπωρος ήρωας μας, μια ώραια πρωία. Σύντομα όμως, διαπίστωσε πως δεν ήταν μόνος. Υπήρχαν κι άλλοι. Ναι, κι άλλοι! Κι όλοι μαζί θα μπορούσαν πλέον αποτελεσματικά να αγωνιστούν για τις διεκδικήσεις τους.

Κι αμά δεν ικανοποιούνταν? Σιγά τ’ αυγά… Τόσοι γαμάτοι εθνικοί δρόμοι υπάρχουν!

Άμα μαζευτούν όλοι οι δυσαρεστημένοι Έλληνες προγραμματιστές σε καθιστική διαμαρτυρία με τα laptop τους παραμάσχαλα, δεν θα περάσει ούτε πατίνι από τα Τέμπη…

Jeff Buckley – Lilac wine

Courtesy of “Ne le dis à personne”.

John Lennon – Quote-mania #149


When I was 5 years old, my mother always told me that happiness was the key to life.

When I went to school, they asked me what I wanted to be when I grew up.

I wrote down ‘happy’.

They told me I didn’t
understand the assignment,

and I told them
they didn’t understand life.


Steve Jobs – Quote-mania #148


…for the past 33 years, I have looked in the mirror every morning and asked myself: “If today were the last day of my life, would I want to do what I am about to do today?” And whenever the answer has been “No” for too many days in a row, I know I need to change something.


Ζωή Τηγανούρια – Let me go

Εξαιρετικό. Καλημέρα!

Gabriel García Márquez entrevista a Pablo Neruda

Πόσο συγκλονιστικό είναι το να μπορεί κανείς να έχει εύκολη πρόσβαση σε τέτοιο υλικό. Και πόσο απλά-γαμάτο το ότι έχω φτάσει τα ισπανικά μου σε τέτοιο επίπεδο ώστε να το παρακολουθώ. :-)